Danas je Skadarlija jedno od najposećenijih mesta u Beogradu, ali njena priča počinje sasvim drugačije.
U prvoj polovini 19. veka na ovom prostoru nalazilo se siromašno naselje na periferiji tadašnjeg grada. Ulica je prvobitno nosila naziv Skadarska, po albanskom gradu Skadru, a ime je dobila 1872. godine.
Prelomni trenutak dogodio se krajem 19. veka. Nakon otvaranja Narodnog pozorišta 1869. godine, glumci, pisci, novinari i umetnici počeli su da se okupljaju u kafanama u Skadarskoj ulici. Blizina pozorišta, pristupačne kafane i živ noćni život učinili su da ovo postane centar beogradske boemije.
Kafane poput „Tri šešira“, „Dva jelena“ i „Zlatnog bokala“ postale su mesta gde su nastajale pesme, novinski tekstovi, pozorišne predstave i političke rasprave. Ovde su sedeli najveći srpski književnici, glumci i slikari svog vremena.
Posle Drugog svetskog rata deo stare Skadarlije bio je zapušten, ali je tokom šezdesetih godina 20. veka obnovljena sa namerom da sačuva duh starog Beograda. Kocka, fenjeri i stare fasade nisu slučajni – oni su deo pažljivo osmišljene rekonstrukcije.
Iako je danas turistička atrakcija, Skadarlija je mnogo više od toga. Ona predstavlja uspomenu na vreme kada se kultura stvarala za kafanskim stolom.
